แม่น้ำเจ้าพระยาแม้จะมีปริมาณที่ลดลงไปมากจนมองเห็นสองฟากฝั่งได้ชัดเจน แต่ก็ยังมีกระแสน้ำไม่ขาดสาย เรือโยงขนถ่ายสินค้ายังคงมีให้เห็นไม่ขาดสาย นานๆจะได้ยินเสียงเพลงจากเรือสักลำแว่วมาตามสายลม แต่ฟังไม่ค่อยชัด รู้แต่ว่าเป็นเสียงเพลง อย่างน้อยก็สามารถรับรู้ได้ว่า ผู้คนเหล่านี้ยังคงมีความสุข เพราะเสียงเพลงส่วนมากจะบ่งบอกถึงการมีความสุข เรือด่วนเจ้าพระยายังทำหน้าที่รับส่งผู้โดยสารจอดท่านั้นท่านี้ตามแต่จะมีคนโดยสารลงจากเรือ
 

        การกินอาหารแต่ละมื้อ เป็นช่วงระยะเวลาเติมเต็มความสุขให้ชีวิต ที่คนเราทุกเพศทุกวัยทุกอาชีพ จะได้มอบรางวัลมื้ออาหารพิเศษอร่อย ๆ ให้เป็นกำไรแก่สุขภาพเพิ่มมูลค่าเพิ่มทุนแก่ร่างกาย แต่สถานการณ์สังคมโลกปัจจุบันถูกจังหวะเวลากระชับพื้นที่อย่างจำกัด  ส่งผลให้ชีวิตของผู้คนที่อาศัยอยู่ในสังคมเมืองใหญ่เช่น กรุงเทพฯและเขตปริมณฑล  ต้องเสียเวลาสาระวนอยู่กับการเดินทางที่บีบรัดด้วยหน้าที่การงาน ด้วยเวลาที่จำกัด ทำให้ต้องเร่งรีบทำให้คนเราขาดการใส่ใจลืมดูแลสุขภาพตนเอง โดยเฉพาะเรื่องการอยู่การกินที่ถูกสุขลักษณะ ยิ่งวัฒนธรรมการกินแพร่หลายเข้ามาในประเทศ

        ธรรมชาติมีฤดูช่วยขับเคลื่อนคอยปรับเปลี่ยน โยงใยให้เกิดสรรพสิ่งใหม่ขึ้นบนโลกทุก ๆ วินาที เพื่อทดแทนสิ่งเก่าที่หมดภาระหน้าที่ ถึงแม้บางครั้งการเกิดขึ้นของสิ่งใหม่หมายถึงการจากไปของสิ่งเก่า ๆ ที่ไม่มีวันหวนกลับคืนมาอีกและดูเหมือนจะโหดร้าย แต่เงื่อนไขเหล่านี้คือกฏแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ช่วยยืดอายุขัยของสรรพสิ่งทั้งหลายบนโลกใบนี้ การเปลี่ยนแปลงมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหลชวนให้เฝ้าติดตามอย่างระมัดระวังเสมอ เพราะการเปลี่ยนแปลงคือคำตอบความเที่ยงตรงของชีวิต ที่สามารถเยียวยาความเสียใจของคนเรา ให้กล้ายอมรับความจริงและกล้าปรับเปลี่ยน เพื่อริเริ่มชีวิตใหม่ที่ดีกว่า

          ช่วงหลังสงกรานต์กรุงเทพมหานครอากาศร้อนมาก บางวันอุณหภูมิทะลุถึง 40 องศา แม้จะทำงานในห้องปรับอากาศแต่พอออกมานอกห้องก็ต้องสัมผัสกับอากาศร้อนเหมือนเดิม วันเสาร์อาทิตย์หลังสงกรานต์จึงออกเดินทางมุ่งสู่เชียงใหม่ ไม่อยากเดินทางช่วงสงกรานต์เพราะรถคงแน่น ผู้คนคงมาก แต่เลือกเดินทางสวนทางกลับผู้คนทั้งหลายในขณะคนส่วนหนึ่งเดินทางลงกรุงเทพมหานคร ฉันเองกลับเดินทางย้อนขึ้นเมืองเหนือ ปลายทางอยู่ที่อำเภอเชียงดาว

         สภาพอากาศที่แปรปรวนช่วงฤดูปลายฝนต้นหนาว พัดพาเอาลมและละอองฝนประพรมพื้นดินให้ชุ่มชื้น แต่กลับทำให้คนและสัตว์ที่มีสภาพร่างกายไม่พร้อม มีภูมิคุ้มกันไม่แข็งแรงพากันเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นไข้เป็นไอ เรียกว่าสัญญาณเตือนภัยจากธรรมชาติ ให้รู้ว่าร่างกายและวัยกำลังเปลี่ยนผ่าน ธรรมชาติกำลังปรับสภาพให้เหมาะสมกับฤดูกาลใหม่กำลังย่างเข้ามา ไม่ต่างจากต้นไม้ใบหญ้า หลังจากพลิใบแตกกิ่งออกช่อชูดอกที่งอกงามตลอดช่วงฤดูฝน พอฤดูหนาวเข้ามาเยือนทิ้งระยะห่างยาวนานถึงฤดูแล้ง ต้องผลัดใบทิ้งลูกทิ้งผล รักษารากแก้วและลำต้นให้ยืนต้นต่อไป  เหล่านี้เป็นวิถีสรรพสิ่งในธรรมชาติที่รักษาตัวเองให้อยู่รอดได้ด้วยการรู้จักปรับเปลี่ยนสภาพให้สมดุล

         มนุษย์เรากำหนดค่าของวัตถุด้วยตัวเลข และเลยเถิดวัดค่าตัวเองด้วยตัวเลข ความจริงชีวิตไม่เคยหยุดนิ่ง ประดุจลมหายใจเข้าและลมหายใจออก ที่สลับถ่ายเทเข้าออกอย่างสมดุล บางครั้งทำให้ลืมไปว่าชีวิตกำลังเดินทาง กว่าจะนึกได้ก้าวแรกห่างไกลออกไปทุกขณะ และปิดโอกาสให้หวนกลับคืนมาในช่วงเวลาเดิมไม่ได้อีกแล้ว ผ่านจากทารกเจริญสู่วัยเด็กเติบโตเข้าสู่วัยหนุ่มสาว ก้าวล่วงวัยฉกรรจ์ และสุดท้ายล่วงล้ำเข้าสู่วัยชรา กล่าวได้ว่าทุกช่วงจังหวะชีวิตมีจุดเริ่มต้นจากก้าวแรกเสมอ

         ช่วงนี้แทบทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทยอากาศร้อนมากไปไหนมาไหนลำบาก แม้จะอยู่ในห้องพักก็ยังร้อน พอเดินออกไปด้านนอกกลางเปลวแดดที่กำลังแผดร้อนเหมือนกำลังจะถูกเปลวเพลิงจากแสงแดดแผดเผา ให้มอดมลายไปในแสงแดดกล้า ในขณะเดียวกันที่ภูเก็ตได้ข่าวว่ามีอาการแผ่นดินไหวหลายแห่งและนัยว่าได้รับการประกาศให้เป็นเขตพื้นที่ที่จะต้องเฝ้าระวัง ชายทะเลก็ต้องเงียบเหงาไปด้วย ในขณะที่ภาคเหนือและอีสานมีข่าวพายุฤดูร้อนมากับฝนที่เริ่มจะมาเยือนแล้ว บ้านเรือนหลายหลังถูกพายุฤดูร้อนที่มาก่อนฝนพัดพาพังทลายไปหลายแห่ง แม้พื้นที่บางแห่งจะร้อนมากแต่ก็มีฝนตกในที่บางแห่ง
 

         สงกรานต์ผ่านพ้นไปแล้ว ช่วงนี้กลับคืนสู่สภาวะแห่งความเป็นธรรมดา ต้องกลับมาทำงานตามหน้าที่กันต่อไปใครมีหน้าที่อะไรก็ว่ากันไป หน้าที่นั้นแม้จะไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ แต่เมื่อรับหน้าที่มาแล้ว กินข้าวเขาแล้วก็ต้องยอมให้เขาใช้ เหมือนบรรดาเหล่าข้าราชการทั้งหลายรับเงินเดือนเขาแล้ว จะบอกว่าไม่อยากทำไม่ได้ การงานและการใช้ชีวิตต้องแยกกันให้ออก ถึงเวลาทำงานก็ต้องทำ ส่วนการใช้ชีวิตก็ต้องควบคู่กันไปด้วย หากคิดเสียว่าเรายังโชคดีที่ได้มีโอกาสได้กลับมาทำงานอีกครั้ง ในขณะที่อีกหลายร้อยชีวิตพลันหายสาบสูญไปกับสงกรานต์ไม่มีโอกาสได้กลับมาทำงานและใช้ชีวิตอีกเลย
 

          หากไม่มีคนให้ทานก็คงไม่มีคนขอทาน คนขอทานมีให้เห็นในที่แทบทุกแห่ง โดยเฉพาะประเทศไทยขอทานส่วนหนึ่งจะอยู่บนสะพานลอยหรือไม่ก็อยู่ในที่ชุมชนที่มีคนพลุกพล่าน แต่หากเทียบกับอินเดียแล้วก็ต้องบอกว่าประเทศไทยมีขอทานน้อยมาก ที่อินเดียคนขอทานเขาถือเป็นอาชีพอย่างหนึ่ง จะพำนักและสถิตอยู่ตามสถานที่ศักดิสิทธิ์ทางศาสนาต่างๆที่มีผู้คนเดินทางไปเพื่อสักการะ ผู้คนสักการะสถานที่แล้วก็มักจะให้บริจาคทาน เมื่อมีคนให้ทานจึงมีคนขอทาน