Cybervanaram.net : ไซเบอร์วนาราม.เน็ต  

เว็บไซต์เพื่อพระพุทธศาสนา อารามหนึ่งบนโลกไซเบอร์

ดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งานดาวไม่ได้ใช้งาน
 

         ในการปฐมนิเทศผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ(ธรรมยุต) รุ่นที่ 19 ประจำปีพุทธศักราช 2556 ภาคศึกษาดูงานที่ประเทศอินเดีย ที่วัดพระศรีมหาธาตุนั้น เท่าที่สังเกตเห็นมีพระอยู่สามกลุ่มกลุ่มแรกเคยเดินทางไปอินเดียหลายรอบแล้ว บางรูปเคยอยู่จำพรรษาที่อินเดีย กลุ่มที่สอง เคยเดินทางไปสองสามครั้ง แต่เป็นการเดินทางไปกับขบวนทัวร์ กลุ่มที่สามไม่เคยเดินทางไปอินเดียมาก่อนเลย  ความรู้สึกของพระธรรมทูตทั้งสามกลุ่มจึงแตกต่างกัน

       กลุ่มแรกไม่ต้องอธิบายอะไรก็เข้าใจได้แจ่มแจ้งชัดเจน กลุ่มที่สองยังมีความสนใจใคร่รู้ เพราะสถานที่บางแห่งยังไม่เคยไปเช่นที่พุทธคยาจะมีสถานที่สองสามแห่งที่คณะเดินทางแบบเป็นขบวนไม่ค่อยได้ไปคือภูเขารังคศิริ และสระมุจลินท์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเจดีย์พุทธคยา แต่ด้วยเหตุผลของเวลาและเส้นทางที่ค่อนข้างจะลำบากจึงไม่ค่อยมีใครได้เดินทางไป
       กลุ่มที่สามคือผู้ที่ไม่เคยเดินทางไปอินเดียแดนพุทธภูมิมาก่อนเลย บางรูปแม้จะเคยเดินทางไปต่างประเทสมาหลายประเทศแล้ว แต่สำหรับอินเดียกลับไม่เคยได้ไปสัมผัส กลุ่มนี้ก็จะมีอีกบางรูปที่ไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศมาก่อนเลย พึ่งได้สัมผัสกับหนังสือเดินทางเป็นครั้งแรก ยังทำอะไรไม่ค่อยถูก จึงเป็นกลุ่มที่วุ่นวายใจมากที่สุด เพราะไม่รู้จะเตรียมตัวอย่างไร เมื่อเดินทางไปแล้วจะประสบพบเห็นกับอะไร
ทางที่ไม่เคยไป สิ่งที่ไม่เคยเห็นมักจะอธิบายและคาดเดาล่วงหน้าไม่ค่อยได้

         ผู้เขียนกำลังนั่งฉันกาแฟใต้ต้นไม้ข้างๆสถาบันฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ คิดอะไรเล่นเพลินๆมองดูอาณาบริเวณด้านหลังวิหารวัดพระศรีมหาธาตุ อีกไม่กี่วันก็จะเงียบเพราะผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตจะเดินทางไปศึกษาดูงานและนมัสการสังเวชนียสถานที่อินเดียแล้ว ขณะที่กำลังรำพึงกับตัวเองอยู่นั้น ก็มีผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตรูปหนึ่งเดินเข้ามาหาและเอ่ยถามว่า “อาจารย์ครับ ผมไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศมาก่อนเลย จะออกเดินทางในอีกสองวันข้างหน้านี้แล้ว ไม่รู้จะเตรียมตัวอย่างไร เขากำหนดให้กระเป๋าเดินทางไม่เกินยี่สิบกิโลกรัม แต่เท่าที่ดูมันเกินแล้วนะครับ”
         จึงบอกว่า “เลือกนำไปเฉพาะเท่าที่จำเป็น สิ่งไหนไม่จำเป็นก็ฝากไว้ก่อน กลับมาค่อยมาเอาก็ไม่เสียหายอะไร สิ่งของประเภทมีคมทั้งหลายอย่านำไปเด็ดขาด ส่วนของใช้จำเป็นเช่นสบู่ยาสีฟัน ก็ให้ใส่กระเป่าใบใหญ่ อย่าถือขึ้นเครื่อง เพราะเขาห้าม หากจะให้ดีในร่างกายไม่ควรมีวัสดุที่เป็นโลหะติดตัว จะได้ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองได้ง่าย บางรูปมีอะไรก็ไม่รู้ทั้งพระเครื่อง ตระกรุด ของขลังก็ยังนำไป กว่าจะผ่านด่านได้ต้องตรวจสอบนานเสียเวลา หากในร่างกายไม่มีโลหะอะไร ห่มผ้าจีวรตามธรรมดานี่แหละมักจะไม่มีปัญหาผ่านสะดวก”
     ผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตรูปนั้นเอามือลูบที่เอวก่อนจะหัวเราะหน้าเจื่อนๆ แต่ก็ไม่ได้บอกว่ามีอะไรที่ประคดเอว สักพักก็มีผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตอีกสองสามรูปเดินเข้ามาร่วมวงสนทนา รูปหนึ่งถามว่า “อาจารย์ครับต้นโพธิ์ที่พุทธคยาในปัจจุบันยังเป็นโพธิ์ต้นเดิมอยู่หรือครับ”

           จึงบอกว่า “ต้นเดิมไม่เหลือแล้ว ต้นที่เห็นในปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นโพธิ์ต้นที่สี่”

      ผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตรูปนั้นทำหน้างงๆ เหมือนกับจะไม่เข้าใจ มันยังไงครับ จึงบอกว่าเรื่องมันยาว ภาษาพระสุตตันปิฎกก็ต้องบอกว่าทีฆนิกาย เอาสั้นๆเป็นขุททกนิกายก็แล้วกัน
         ต้นโพธิ์ต้นแรก พระนางมหิสุนทรี มเหสีของพระเจ้าอโศกได้สั่งให้นำเอายาพิษมารดที่โคนต้นและนำน้ำร้อนมาลวก เพียงเพราะความคิดที่ว่าพระเจ้าอโศกรักต้นโพธิ์มากกว่าตนเอง จนกระทั่งต้นโพธิ์เฉาตาย ต้นโพธิ์ต้นแรกจึงมีอายุเพียง 352 ปี นี่เป็นพลังของความอิจฉาริษยาโดยแท้ ไม่เว้นแม้แต่ต้นไม้ อิสตรีนี่เข้าใจยากจริงๆ
         ต้นโพธิ์ต้นที่สอง พระเจ้าอโศกได้ตั้งสัจอธิษฐาน ขอให้ต้นโพธิ์เกิดขึ้นอีก ต่อมาไม่นานก็มีหน่อเกิดจากต้นเดิมกลายเป็นต้นโพธิ์ต้นใหม่จากต้นเดิมนั่นเอง ในปีพุทธศักราช 1100 พระเจ้าศาสางกะ กษัตริย์ฮินดู จากแคว้นเบงกอลพยายามทำลาย ผลสุดท้ายตัวเองกระอักโลหิตตายที่โคนต้นโพธิ์ แต่ต้นโพธิ์ยังอยู่เรื่อยมา ต้นโพธิ์ต้นที่สองนี้มีอายุประมาณ 871 ปี กษัตริย์ก็ยากจะเข้าใจเหมือนกัน
         ต้นโพธิ์ต้นที่สาม พระเจ้าปูรวรมา ได้ทรงตั้งสัจอธิษฐาน หน่อต้นโพธิ์ก็ได้แตกหน่อออกมาอีก มีอายุยืนยาวนานถึง 1258 ปี และล้มตายไปเองในปีพุทธศักราช 2421 ธรรมขาติซื่อสัตย์เสมอเป็นไปตามกฎแห่งอนิจลักษณะโดยแท้
         ต้นโพธิ์ต้นที่สี่ พุทธศักราช 2423 เซอร์คันนิ่งแฮม ได้พบหน่อต้นโพธิ์ 2 หน่อใกล้ ๆ กับต้นเดิม จึงได้นำมาปลูกที่เดิมและอีกต้นหนึ่งปลูก ๆ กันประมาณ 10 เมตร ปัจจุบันจึงมีต้นโพธิ์ 2 ต้น ต้นที่อยู่บริเวณที่พระพุทธเจ้าประทับนั่งจนกระทั่งตรัสรู้ ปัจจุบัน(พ.ศ.2556) มีขนาดประมาณ 3 คนโอบสูงประมาณ 100 ฟุต มีอายุ 134 ปี

         "อาจารย์จำได้แม่นนะครับ จำได้แม้กระทั่งปีพุทธศักราช"  จึงยกโทรศัพท์ให้ดูเพราะตอนนั้นกำลังเข้าอินเทอร์เน็ต เคยเขียนบทความเกี่ยวกับต้นโพธิ์ไว้เรื่องหนึ่ง วันนี้จึงตอบคำถามได้ เทคโนโลยีเป็นอาวุธสำคัญสำหรับโลกยุคนี้ มีไว้ใช้บ้างก็ไม่เสียหายอะไร ขอเพียงแต่ใช้ให้เป็น ไม่อย่างนั้นความรวดเร็วและความคมของเทคโนโลยีจะกลับมาทิ่มแทงตัวคนใช้เสียเอง
         อาจารย์ครับผมยังสงสัยเรื่องวัดเวฬุวันนะครับเป็นอย่างไร  ทำไมพระพุทธเจ้าจึงเลือกแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ที่วัดแห่งนี้ ตามกำหนดการพวกผมก็จะลงพระปาฏิโมกข์ที่วัดเวฬุวันด้วยนะครับ”
        อีกรูปหนึ่งแทรกขึ้นมาว่า “อาจารย์ครับ ผมอยากทราบเกี่ยวกับมหาวิทยาลัยนาลันทา  เคยเจริญรุ่งเรืองถึงกับมีพระนักศึกษาเป็นหมื่นรูปเลยหรือครับ”
         อีกรูปก็ถามเรื่องภูเขาคิฌกูฏ หุบเขาทิ้งโจร โจรห้าร้อย และอีกหลายเรื่อง ซึ่งเป็นธรรมดาของผู้ที่กำลังจะออกเดินทาง มักจะวาดภาพอนาคตที่กำลังจะไป มองภาพไว้ก่อนส่วนมากมักจะงดงาม แต่สำหรับสถานที่บางแห่งต้องเดินทางไปสัมผัสกับตัวเอง ไม่ลองไม่รู้ ไม่ดูไม่เห็น
         จึงบอกว่า “เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน พวกท่านไปเห็นอะไรมา กลับมาแล้วค่อยมาเล่าให้ผมฟัง หรือจะบันทึกประจำวันไว้ ผมจะได้เลือกเรื่องที่น่าสนใจลงเผยแผ่ทางเว็บไซต์พระธรรมทูต”
         ผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตจำนวน 52 รูป พร้อมทั้งพระวิทยากร เจ้าหน้าที่อีกประมาณ 20 รูป รวมแล้วมีจำนวนมากว่าเจ็ดสิบชีวิต กำลังจะออกเดินทางไปฝึกอบรมภาคศึกษาดูงานที่ประเทศอินเดียเป็นเวลา 10 วัน ฝึกจากสถานที่จริงที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยบำเพ็ญพุทธกิจมาก่อน สถานที่ที่พระภิกษุสามเณรเคยศึกษาในหลักสูตรนักธรรม ส่วนมากมีอยู่จริงโดยเฉพาะสังเวชนียสถานสี่ตำบลคือสถานประสูติ ตรัสรู้ แสดงปฐมเทศนา และสถานที่ปรินิพพานล้วนมีสถานที่ปรากฎอยู่จริง  มีเพียงสถานที่บางแห่งเท่านั้นที่ยังค้นหาไม่พบ

         ผู้เข้ารับการฝึกอบรมพระธรรมทูตไปต่างประเทศ(ธรรมยุต) รุ่นที่ 19 เป็นรุ่นแรกที่ได้เดินทางไปฝึกอบรมที่ประเทศอินเดีย ได้เดินทางจริง สัมผัสกับบรรยากาศแห่งแดนพุทธภูมิ ก่อนที่พระภิกษุเหล่านี้จะสำเร็จตามหลักสูตรและออกเดินทางไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ  ส่วนผู้เขียนแม้จะไม่ได้ร่วมเดินทางไปด้วย แต่ก็ตั้งใจว่าจะไปส่งที่สนามบินเช้าวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา 04.00 น. พร้อมทั้งฝากใจไปกราบนมัสการหลวงพ่อพระพุทธเมตตาพระประธานภายในเจดีย์พุทธคยาในครั้งนี้ ด้วย แม้ไม่ได้ไปด้วยตัว แต่ก็ไปด้วยใจ
 

พระมหาบุญไทย  ปุญญมโน
22/02/56

Go to top